در این بررسی چهار موضوع زیر مورد مطالعه قرار گرفت:1- مطالعه پراکندگی نماتد ساقه یونجه در مناطق مختلف استان همدان و تعیین میزان آلودگی این مناطق.برای این منظور حوزه جغرافیایی استان به چهار منطقه شمالی، جنوبی، شرقی و غربی تقسیم شده در این مناطق 149 مزرعه انتخاب و از هر کدام 5 نمونه خاک و 5 نمونه گیاه برداشت شد (جمعا 1490 نمونه در دو سری 860 و 630 تایی) نمونه های خاک و گیاه هر مزرعه بطور جداگانه با یکدیگر مخلوط و بعنوان نمونه مزرعه مورد استخراج و شمارش نماتد قرار گرفت برای استخراج تماتد از سه روش coolen and Heard (در مورد گیاه)، enkins (در مورد خاک) و همچنین قیف برمن (در مورد خاک و گیاه) استفاده شد نتایج بدست آمده نشان دادند که خاک و گیاه غالب مزارع مورد بررسی آلوده به نماتد ساقه یونجه بوده و این نماتد بطور وسیعی در سطح مزارع یونجه استان پراکنده میباشد در بین آنها مزارع شرق همدان از آلودگی بیشتر و مزارع جنوب از آلودگی نسبی کمتری برخوردار بودند. در بین مزارع مورد آزمایش آنهاییکه قدمت بیشتری داشتند آلوده تر از آنهاییکه قدمت کمتری داشتند تشخیص داده شد.2- تایید گونه و نژاد تماتد ساقه یونجه و بررسی تغییرات مرفولوژیک جمعیت های مختلف.برای این منظور 7 نمونه نر و ماده مربوط به 7 جمعیت مختلف که از مناطق متفاوت جمع آوری شده بودند انتخاب و مشخصات دقیق مرفولوژیکی آنها توسط میکروسکوپ مورد بررسی قرار گرفت این مشخصات با مشخصاتی که در مورد گونه Dityienchus dipsaic در صنایع ذکر شده مورد مقایسه قرار گرفت، نتایج بدست آمده نشان دادند که تفاوت اساسی و مهمی بین نماتدی که در استان همدان وجود دارد و آنچه به عنوان نماتد ساقه یونجه معرفی شده وجود ندارد فقط اختلافات و تغییرات جزیی در، بعضی اندامهای آنها نسبت به یکدیگر مشاهده شد که این تغییرات در اشکال مختلف رسم و مشخص شده اند از آنجمله می توان به وضعیت قرارگرفتن حباب انتهای مری نسبت به روده اشاره کرد که در مواردی حالت هم پوشانی (overlapping) جزیی دیده میشد.برای تایید نژاد آن از گیاهان محک لوبیا، باقلا، چغندرقند و چاودار که در هشت گلدان آلوده کاشته شدند استفاده شد نتایج حاصله نشان دادند که نماتد مزبور به هیچ یک از گیاهان فوق منتقل نمیشود و میتوان پذیرفت که نژاد نماتد مورد بررسی نژاد یونجه میباشد.3- بررسی تغییرات جمعیت نماتد ساقه یونجه و اثر شرایط محیطی روی این تغییرات (بیواکولوژی)برای این منظور یک مزرعه که از آلودگی بالایی برخوردار بود انتخاب و هر ماه دو بار بمدت یکسال از خاک و گیاه آن نمونه برداری شد نماتدهای موجود در نمونه ها استخراج و به تفکیک مراحل مختلف رشد (لاروها و نروماده های بالغ) شمارش گردیدند پس از انتقال اعداد بدست آمده روی منحنی های مربوطه مشخص شد که جمعیت نماتد در دو موقع از سال یعنی بین اردیبهشت و خرداد و هم چنین شهریور تا بهمن در اندامهای گیاه و ساقه های جوان از تراکم بالایی برخوردار است در بقیه مواقع سال تراکم نماتد در حد پایینی قرار دارد.بررسی ارتباط بین فاکتورهای حرارت هوا و خاک، رطوبت و میزان نزولات آسمانی با تغییرات جمعیت نماتد در طول سال نشان میدهد که از بین فاکتورهای ذکر شده درجه حرارت هوا (و هم چنین خاک) اثر تعیین کننده ای در تغییرات جمعیت نماتد در گیاه و خاک دارد. اثر حرارت بخصوص در جمعیت نماتد در گیاه بسیار مشخص و قابل توجه است بطوریکه میتوان گفت مناسبترین درجه حرارت برای افزایش جمعیت نماتد گیاه و تا حدودی نیز خاک بین 3 و 18 درجه سانتیگراد میباشد خارج از این حد فعالیت نماتد بشدت کاهش یافته و جمعیت آن پایین می آید. 4- بررسی اثر سموم مختلف در مبارزه با نماتد ساقه یونجهدراین بررسی 7 سم: رکسیون (دی متوات)، متاسیستوکس، زولن و متاسیستوکس تمیک، فواکرون و لاروین روی نماتد ساقه یونجه در سطح مزرعه مورد آزمایش قرار گرفت از بین این سموم رکسیون، متاسیستوکس بطور معنی داری باعث کاهش جمعیت نماتد گردیدند در آزمایش دیگری سم رکسیون در سه روز 1.5، 2 و 2.5 لیتر در هکتار در دو زمان خرداد و مهر که جمعیت نماتد در گیاه از تراکم بالایی برخوردار بود مورد آزمایش قرار گرفت. در مجموع مشخص شد که سم رکسیون به میزان 1.5 تا 2 لیتر در هکتار میتواند برای مدتی جمعیت نماتد را در گیاه کاهش داد.